«آیا خدای پسر متعال است؟»

تعالی^[1] خدای پسر ، از مهمترین جستار هایست که کلیسا ، الاهیدانان مسیحی و چه بسا الاهیدانان معاصر ایرانی، گریبانگیر آن میباشند. در این پیک ، برآنیم تا به اثبات کتاب مقدسی و منطقی تعالی خدای پسر پرداخته و نقدی بر الاهیات اکانامیک (economic theology) و خرده گیریی بر مقاله ی "خدای مسیحیان"، اثر دکتر مهرداد فاتحی، داشته باشیم.

پیروان الاهیات اکانامیک ، بر ظاهر بودن و تجلی «ذاتی» خدای پسر اصرار ویژه ای دارند. اینان چنین میپندارند که خدای پسر از ازل شخصیتی حلولی(immanent)  ، و قابل رؤیت (visible) بوده که تشخص پدر نادیده ی (invisible) متعال  ذاتی و ابدی را بر مخلوق آشکار میسازد. این داکترین برای اولین توسط ترتولیان ، از پدران قرن سوم ، مطرح گشت و مورد نقد شدید فیلسوفان برجسته ی مسیحی ، از جمله سنت آگوستین ،پدر کلیسای نامدار قرن چهارم، قرار گرفت. وی پیرامون این تعلیم نادرست و پیروانش ، مینویسد:

دریغا ، که این تعلیم نادرست،  در کلیسای معاصر و خادمان سرشناس آن نیز نفوذ بسازیی داشته است. امید است که این نوشتار سوتفاهماتی در باب تعالی پسر را حل نماید.